Τι Πιστεύουμε


Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέ­ρα Παντο­κρά­το­ρα,
Ποι­η­τήν ουρα­νού και γής, ορα­τών τε πάντων και αορά­των.
Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χρι­στόν, τον Υιό του Θεού, τον μονο­γε­νή,
τον εκ του Πατρός γεν­νη­θέ­ντα προ πάντων των αιώ­νων, φως εκ φωτός, Θεόν αλη­θι­νόν εκ Θεού αλη­θι­νού, γεν­νη­θέ­ντα ού ποι­η­θέ­ντα, ομο­ού­σιον τω Πατρί, διού τα πάντα εγέ­νε­το.
Τον δι ημάς τους ανθρώ­πους και δια την ημε­τέ­ραν σωτη­ρία κατελ­θό­ντα εκ των ουρα­νών και σαρ­κω­θέ­ντα εκ Πνεύ­μα­τος Αγί­ου και Μαρί­ας της Παρ­θέ­νου και εναν­θρω­πή­σα­ντα.
Σταυ­ρω­θέ­ντα τε υπέρ ημών επί Ποντί­ου Πιλά­του και παθό­ντα και ταφέ­ντα.
Και ανα­στά­ντα την τρί­τη ημέ­ρα, κατά τας Γρα­φάς.
Και ανελ­θό­ντα εις τους ουρα­νούς, και καθε­ζό­με­νον εκ δεξιών του Πατρός.
Και πάλιν ερχό­με­νον μετά δόξης κρί­ναι ζώντας και νεκρούς,
ού της Βασι­λεί­ας ούκ έσται τέλος.
Και είς το Πνεύ­μα το Άγιον, το Κύριον, το Ζωο­ποιόν, το εκ του Πατρός εκπο­ρευό­με­νον,
το συν Πατρί και Υιώ συμπρο­σκυ­νού­με­νον και συν­δο­ξα­ζό­με­νον,
το λαλή­σαν δια των προ­φη­τών.
Είς Μίαν, Αγί­αν, Καθο­λι­κήν, και Απο­στο­λι­κήν Εκκλη­σί­αν.
Ομο­λο­γώ εν βάπτι­σμα εις άφε­σιν αμαρ­τιών.
Προσ­δο­κώ ανά­στα­σιν νεκρών.
Και ζωήν του μέλ­λο­ντος αιώ­νος.
Αμήν. 


Η Ελευ­θέ­ρα Απο­στο­λι­κή Εκκλη­σία Πεντη­κο­στής Είναι


Ένα δόγ­μα ανε­γνω­ρι­σμέ­νο από το κρά­τος και σαν εκκλη­σία λει­τουρ­γεί με άδεια του υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Παι­δεί­ας και Θρη­σκευ­μά­των.
Λέγε­τε Ελευ­θέ­ρα για­τι δεν έχει εξάρ­τη­ση άμε­ση ή έμμε­ση από καμία ξένη οργά­νω­ση.
Δογ­μα­τι­κά απο­δέ­χε­ται όλα τα άρθρα του συμ­βό­λου της Πίστε­ως , όπως το θέσπι­σαν οι 318 πατέ­ρες, για να ξεχω­ρί­σουν τις αιρέ­σεις από την εκκλη­σία που ορθο­το­μεί το λόγο του Θεού.
“Έχει σαν κατα­στα­τι­κό της την Και­νή Δια­θή­κη, το ευαγ­γέ­λιο του Ιησού Χρι­στού και πιστεύ­ει ότι όλη η Γρα­φή είναι Θεό­πνευ­στος και ωφέ­λι­μος (Β’ Τιμο­θέ­ου γ:6).
Λέγε­τε της Πεντη­κο­στής για­τί πιστεύ­ει ότι ο πιστός πρέ­πει να λάβει το Πνεύ­μα το Άγιο και να ενδυ­θεί δύνα­μη εξ’ ύψους, όπως έλα­βαν οι από­στο­λοι την ημέ­ρα της Πεντη­κο­στής και όλοι οι πρώ­τοι χρι­στια­νοί της πρώ­της Απο­στο­λι­κής Εκκλη­σί­ας.
Ο αρχη­γός είναι ο ίδιος ο Σωτή­ρας μας Ιησούς Χρι­στός, οι δε υπη­ρε­τού­ντες Αυτόν θεω­ρού­νται δού­λοι του. 


Η ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ πιστεύ­ει και εκτελεί: 


α) Το ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΕΝ ΥΔΑΤΙ ‚εις το όνο­μα του Πατρός και του Υιού και του Αγί­ου Πνεύ­μα­τος. Απα­ραί­τη­τες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να βαπτι­στεί ένα άτο­μο στο νερό, είναι να έχει πιστέ­ψει στο Χρι­στό και στο Ευαγ­γέ­λιο Του και να έχει μετα­νο­ή­σει από την αμαρ­τία. (Μάρ­κος ις:16, Πρά­ξεις β:36 – 39). Γίνε­ται επο­μέ­νως σε άνδρες και γυναί­κες που είναι σε θέση να πιστέ­ψουν και να μετα­νο­ή­σουν (Πρά­ξεις η:36 – 39).
β) Την ΘΕΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ , που γίνε­ται ακρι­βώς όπως την έκα­νε ο Κύριός μας Ιησούς Χρι­στός (Λου­κάς κβ:14 – 21) και την παρέ­δω­σε στους Απο­στό­λους (Α’ Κοριν­θί­ους ια:23 – 27). Πιστεύ­ει ότι ο οίνος και ο άρτος γίνο­νται σώμα και αίμα Χρι­στού πνευ­μα­τι­κός, δια της πίστε­ως (Α’ Κοριν­θί­ους ια:27 – 30). Στην Θεία κοι­νω­νία λαβαί­νουν μέρος μόνο οι πιστοί χρι­στια­νοί, που έχουν μετα­νο­ή­σει από την αμαρ­τία (Α’ Κοριν­θί­ους ια:28). Η Θεία κοι­νω­νία γίνε­ται κάθε Κυρια­κή (Πρά­ξεις β:47, κ:7).
γ) Τον ΓΑΜΟ , που πρέ­πει να είναι τίμιος σύμ­φω­να με το Ευαγ­γέ­λιο (Εβραί­ους ιγ:4), απα­γο­ρευ­μέ­νου του δια­ζυ­γί­ου σε κάθε περί­πτω­ση, παρε­κτός λόγου πορ­νεί­ας (Ματ­θαί­ος ε:32) και μη επι­τρε­πό­με­νου δεύ­τε­ρου γάμου (Α’ Κοριν­θί­ους ζ:11). Μόνο ο θάνα­τος μπο­ρεί να χωρί­σει το ανδρό­γυ­νο (Α’ Κοριν­θί­ους ζ:39), γι’ αυτό και η Ελευ­θέ­ρα Απο­στο­λι­κή Εκκλη­σία Πεντη­κο­στής δεν δίνει δια­ζύ­για.
δ) Το ΕΥΧΕΛΑΙΟ , που αφο­ρά τους ασθε­νείς και δίνει θερα­πεία στο σώμα. Ο ποι­μέ­νας και οι πρε­σβύ­τε­ροι χρί­ουν τον ασθε­νή με έλαιο, επι­θέ­τουν τα χέρια τους επά­νω του και προ­σεύ­χο­νται, όπως παραγ­γέ­λει ο Λόγος του Θεού (Ιάκω­βος ε:14, Μάρ­κος ς:13). Ο Ιησούς Χρι­στός θερα­πέ­υ­ει τον ασθε­νή.
ε) Την ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ‚που γίνε­ται από τον μετα­νο­ού­ντα αμαρ­τω­λό ενώ­πιον πάντων (Μάρ­κος α:5, Πρά­ξεις ιθ:18), ή κατ’ ιδί­αν (Ιάκω­βος ε:16), για να λάβει συγ­χώ­ρε­ση από τον μόνο Σωτή­ρα και Λυτρωτή,τον Ιησού Χρι­στό (Πρά­ξεις δ:12).
ς) Το ΧΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ , που συνι­στά στους πιστούς, να ζητή­σουν από τον ίδιο τον Σωτή­ρα μας Ιησού Χρι­στό, που είναι ο Μόνος δυνα­τός να χρί­σει τον άνθρω­πο με το Πνέ­υ­μα Του το Άγιο (Ματ­θαί­ος γ:11). Σαν σημείο ότι πραγ­μα­τι­κά ένα άτο­μο έχει χρι­σθεί με το Άγιο Πνεύ­μα, είναι το σημείο των ξένων γλωσ­σών, που δόθη­κε στους απο­στό­λους και τους χρι­στια­νούς της πρώ­της Απο­στο­λι­κής Εκκλη­σί­ας (Πρά­ξεις β:5,α:44 – 48,ιθ:6, Α’ Κοριν­θί­ους ιδ:22).
ζ) Τις ΔΙΑΚΟΝΙΕΣ , που είναι πέντε και τις δίνει ο αρχη­γός και τελειω­τής της πίστε­ώς μας, ο Ιησούς Χρι­στός: “Και αυτός έδω­κεν, άλλους μεν απο­στό­λους, άλλους δε προ­φή­τας, άλλους δε ευαγ­γε­λι­στάς, άλλους δε ποι­μέ­νας και διδα­σκά­λους”. Χει­ρο­το­νεί επι­σκό­πους, που λέγο­νται και πρε­σβύ­τε­ροι ανά πάσαν εκκλη­σί­αν (Πρά­ξεις ιδ:23), πιστούς αδελ­φούς, που πρέ­πει να είναι απα­ραι­τή­τως παντρε­μέ­νοι, με παι­διά που τα έχουν στην υπο­τα­γή τους και με καλή μαρ­τυ­ρία (Α’ Τιμο­θέ­ου γ:1 – 8, Τίτος α:5 – 10).